เงื่อนไขของชีวิต

เกิด แก่ เจ็บ ตาย

        เมื่อพูดถึงเงื่อนไขของชีวิต ผมเชื่อว่าหลายคนก็คงจะมีความคิดที่แตกต่างกันออก บางคนคิดถึงเรื่องกฏระเบียบ กฏเกณฑ์ กฏต่างๆ บางคนก็คิดถึงเรื่องความรัก ความสุข หรือความไหนๆ แต่กับผมแล้ว ผมมองเรื่องเงื่อนไขของชืวิต คือ สิ่งที่ในชีวิตนี้ของผมต้องประสบพบเจอ หรือ ต้องเผชิญ โดยที่หลีกเลื่ยงอย่างไม่ได้ นั้นก็คือ การเกิด การแก่ การเจ็บ และการตาย

         เพราะฉะนั้นผมก็อยากจะแบ่งปันให้เราแต่หละคนรู้บ้างว่า เราควรที่จะพักผ่อนเสียบ้าง เพราะว่า ถึงเราจะทำอะไรต่อมิอะไรไปมากมายสักเท่าใด ก็เท่านั้นแหละ เมื่อถึงเวลาเข้าจริงๆ เราก็ไม่สามารถที่จะเอาอะไรไปได้เลย แม้แต่สักชิ้นเดียว เราต้องทิ้งไว้ในโลกนี้เท่านั้น เราจึงควรมีการพักผ่อน และให้ความสุขแกตัวเองบ้าง

        เรามีความแก่เป็นธรรมดา...หนีความแก่ไปไม่พ้น

               เรามีความเจ็บเป็นธรรมดา...หนีความเจ็บไปไม่พ้น

                                เรามีความตายเป็นธรรมดา...หนีความตายไปไม่พ้น

                                                      เราจะต้องพลัดพรากจากสิ่งที่รัก  ที่ชอบใจ เป็นธรรมดา...เราหนีจากกฎเกณฑ์ข้อนี้ไปไม่พ้น.

                                                                                  เราทำดีได้ดี  ทำชั่วได้ชั่ว...เราจะหนีจากผลที่เราได้ทำไว้ไม่ได้เด็ดขาด.

ประสบการณ์เกี่ยวกับเวลาของฉัน

            เวลาอาจพาให้คนเราแตกต่าง และมีปัญหาในบางครั้ง ในชีวิตของผมก็เช่นกัน มีตัวแปรต่างๆที่มีความหมายและส่งผลต่อชีวิตของผมเช่นกัน ซึ่งตัวแปรที่สำคัญนั่นคือ เวลา โดยส่วนตัวแล้วในอดีต ผมเคยคิดว่าเวลานั่นไม่มีค่าเลยสำหรับชีวิตของผม และผมก็ได้ยินอยู่บ่อย ๆ ว่า เวลามันผ่านไปเร็วเหลือเกิน แต่ผมกลับเถียงในใจว่า เวลามันเดินช้าจะตาย ซึ่งในตอนนั้นผมเองก็ไม่เข้าใจกับสิ่งที่คน ๆ นั้นพูด และเมื่อผมหันกลับมามองในปัจจุบัน ผมก็ได้ค้นพบความจริงกับประโยคนั้น ที่ว่า เวลาผ่านไปเร็วเหลือเกิน เพราะเมื่อผมมองกลับไป ผมเห็นตัวเองได้เจริญชีวิตอย่างรวดเร็ว จนเกือบจะมาถึงครึ่งทางของชีวิตแล้ว เวลาก็ยังเดินต่อไปอย่างไม่หยุด ทั้ง ๆ ที่เมื่อเราเหนื่อยเราก็พัก แต่เวลามันกลับเดินไปเรื่อย ๆ โดยที่มันไม่มีวันหยุด สิ่งนี้ส่งผลกระทบอะไรต่อผม ตัวแปรนี้ทำให้ผมคิดถึงพระวรสารตอนที่พระเยซูคริสตเจ้าทรงตรัสอุปมาเรื่องหญิงโง่กับหญิงฉลาด โดยที่บทสรุปได้บอกไว้อย่างชัดเจนว่า "ท่านจงตื่นเฝ้าระวังเอาไว้เถิด เพราะท่านไม่รู้ว่าวันและเวลาจะมาถึงเมื่อไหร่" ดังนั้น เวลาแต่ละวินาที มันผ่านไปเร็วเหลือเกิน จงเฝ้าระวังและทำตัวให้ดี เพราะว่าเราไม่รู้ว่าเราจะตายเมื่อไหร่ อาแมน