เปิดตัวเองต่อรักครั้งแรก (Open Yourself to the First Love)

             คุณมักจะพูดเสมอ ๆ เกี่ยวกับการตายจากการยึดติดกับสิ่งเดิม ๆ เพื่อที่จะได้เข้าไปในที่แห่งใหม่ ซึ่งพระเจ้ากำลังเฝ้ารอคุณอยู่ แต่มันก็เป็นไปได้ถ้าคุณหยุดคำว่าไม่ที่เกิดขึ้นอย่างมากมาย เช่น ไม่มีทางสำหรับความคิดและความรู้สึกของคุณ ไม่มีสิ่งที่คุณทำในอดีต และสิ่งที่สำคัญที่สุด ไม่มีความสัมพันธ์กับมนุษย์ผู้ใดที่เลิศเลอและเต็มไปด้วยการให้ คุณถูกสร้างขึ้นโดยที่ต้องต่อสู้กับจิตวิญญาณเต็มไปด้วยคำว่าไม่ และคุณทำตัวคุณให้สิ้นหวัง เมื่อคุณนึกขึ้นได้ว่ามันเป็นสิ่งที่เหมือนว่ายากในการตัดตัวเองออกจากอดีต 

        ความรักซึ่งมาสู่คุณผ่านทางมิตรภาพของมนุษย์ที่เป็นรูปธรรม และความรักซึ่งปลุกความปรารถนาให้ฟื้นขึ้นจากความสงบไปสู่ความรักแบบสมบูรณ์และไม่มีเงื่อนไขนั้น เป็น รักที่แท้จริง และเชื่อถือได้ มันไม่ได้เป็นอันตรายและชวนหลงใหลความรักที่มาสู่คุณทางมนุษย์นั้นเป็นความรักที่แท้จริง พระเจ้าประทานความรักและรักนั้นจำเป็นต้องถูกประกาศ เมื่อความสัมพันธ์ของมนุษย์พิสูจน์ว่าไม่สามารถอยู่ได้ เพราะคุณเรียกร้องว่าเพื่อนของคุณต้องรักคุณมากเกินศักยภาพของมนุษย์จะทำได้ คุณต้องไม่ปฏิเสธว่านี่เป็นความเป็นจริงของความรักที่คุณได้รับ เมื่อคุณพยายามจะตายจากความรักเพื่อที่จะได้พบกับความรักของพระเจ้าคุณกำลังทำสิ่งซึ่งพระเจ้าไม่ต้องการ ภาระหน้าที่ไม่ใช่การตายจากความสัมพันธ์ที่ให้ชีวิต แต่เป็นการตระหนักว่าความรักที่คุณได้รับเป็นส่วนหนึ่งของความรักที่ยิ่งใหญ่

       พระเจ้าได้ประทานลักษณะเฉพาะอันงดงามแก่คุณ ที่นั่นพระเจ้าอยู่กับและรักคุณด้วยรักครั้งแรกซึ่งเหนือกว่าความรักของมนุษย์ คุณแบกความวดงาม ความรักลึก ๆ ที่อยู่ในใจของคุณด้วยตัวคุณเอง คุณสามารถและต้องยึดถือความจริงของความรักที่ถูกมอบให้และระลึกได้ว่าเป็นเหมือนความรักของคนอื่นซึ่งเห็นถึงความดีงามและรักคุณ ดังนั้นจงหยุดการพยายามที่จะตายต่อความรักที่แท้จริงที่คุณได้รับ จงรู้สึกขอบคุณมันและมองสิ่งนั้นเหมือนกับอะไรที่คุณสามารถเปิดตัวเองต่อรักครั้งแรกของพระเจ้า

ที่มา: Open Yourself to the First Love: The Inner Voice of Love

โดย Henri J.M. Nouwen

ปฏิพล ทรัพย์อนันต์ชัย เรียบเรียง

จงเชื่อในเสียงที่อยู่ภายในตัวคุณ (Trust in Inner Voice)

         

             คุณยินยอมและเต็มใจที่จะรับการเปลี่ยนแปลงหรือไม่ หรือคุณยังคงจมอยู่กับชีวิตแบบเก่าอยู่ ขณะที่คุณคอยร้องขอคนอื่นให้ช่วยเปลี่ยนแปลงตัวคุณเอง

         แน่นอนว่า ลำพังตัวคุณเองไม่สามารถทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในตัวคุณเองได้ และมันก็ไม่เกี่ยวข้องกับความสำเร็จในชีวิต คุณต้องมั่นใจในเสียงซึ่งร่ำร้องอยู่ภายในของคุณ ว่ามันจะช่วยชี้ทางให้คุณได้ คุณรู้จักเสียงนั้นดีอยู่แล้ว ฉะนั้นคุณควรที่จะให้ความสนใจกับมันมากขึ้น แต่หลังจากที่คุณได้ยินอย่างชัดเจนแล้วว่าอะไรคือสิ่งที่คุณควรจะทำ คุณเริ่มตั้งคำถาม เริ่มสร้างอุปสรรค และเริ่มขอความคิดเห็นจากคนอื่น ด้วยเหตุนี้จะทำให้เกิดความคิด ความรู้สึก และ มุมมองที่ขัดแย้งกันในตัวคุณ จนทำให้คุณสูญเสียการสัมผัสกับพระเจ้าในตัวของคุณ

            อย่างเดียวที่คุณสามารถทำได้คือ การเอาใจใส่อย่างสม่ำเสมอต่อเสียงที่ดังก้องอยู่ภายในตัวคุณ ซึ่งสามารถนำชีวิตของคุณไปสู่อิสรภาพ และความชื่นชมยินดีได้

ที่มา: Trust in Inner Voice: The Inner Voice of Love

โดย Henri J.M. Nouwen

ปฏิพล ทรัพย์อนันต์ชัย เรียบเรียง

เพลง อบู อเบ อเชโบ๋

https://www.facebook.com/photo.php?v=219963908157013&set=vb.114959948657410&type=2&theater

เงื่อนไขของชีวิต

เกิด แก่ เจ็บ ตาย

        เมื่อพูดถึงเงื่อนไขของชีวิต ผมเชื่อว่าหลายคนก็คงจะมีความคิดที่แตกต่างกันออก บางคนคิดถึงเรื่องกฏระเบียบ กฏเกณฑ์ กฏต่างๆ บางคนก็คิดถึงเรื่องความรัก ความสุข หรือความไหนๆ แต่กับผมแล้ว ผมมองเรื่องเงื่อนไขของชืวิต คือ สิ่งที่ในชีวิตนี้ของผมต้องประสบพบเจอ หรือ ต้องเผชิญ โดยที่หลีกเลื่ยงอย่างไม่ได้ นั้นก็คือ การเกิด การแก่ การเจ็บ และการตาย

         เพราะฉะนั้นผมก็อยากจะแบ่งปันให้เราแต่หละคนรู้บ้างว่า เราควรที่จะพักผ่อนเสียบ้าง เพราะว่า ถึงเราจะทำอะไรต่อมิอะไรไปมากมายสักเท่าใด ก็เท่านั้นแหละ เมื่อถึงเวลาเข้าจริงๆ เราก็ไม่สามารถที่จะเอาอะไรไปได้เลย แม้แต่สักชิ้นเดียว เราต้องทิ้งไว้ในโลกนี้เท่านั้น เราจึงควรมีการพักผ่อน และให้ความสุขแกตัวเองบ้าง

        เรามีความแก่เป็นธรรมดา...หนีความแก่ไปไม่พ้น

               เรามีความเจ็บเป็นธรรมดา...หนีความเจ็บไปไม่พ้น

                                เรามีความตายเป็นธรรมดา...หนีความตายไปไม่พ้น

                                                      เราจะต้องพลัดพรากจากสิ่งที่รัก  ที่ชอบใจ เป็นธรรมดา...เราหนีจากกฎเกณฑ์ข้อนี้ไปไม่พ้น.

                                                                                  เราทำดีได้ดี  ทำชั่วได้ชั่ว...เราจะหนีจากผลที่เราได้ทำไว้ไม่ได้เด็ดขาด.

ประสบการณ์เกี่ยวกับเวลาของฉัน

            เวลาอาจพาให้คนเราแตกต่าง และมีปัญหาในบางครั้ง ในชีวิตของผมก็เช่นกัน มีตัวแปรต่างๆที่มีความหมายและส่งผลต่อชีวิตของผมเช่นกัน ซึ่งตัวแปรที่สำคัญนั่นคือ เวลา โดยส่วนตัวแล้วในอดีต ผมเคยคิดว่าเวลานั่นไม่มีค่าเลยสำหรับชีวิตของผม และผมก็ได้ยินอยู่บ่อย ๆ ว่า เวลามันผ่านไปเร็วเหลือเกิน แต่ผมกลับเถียงในใจว่า เวลามันเดินช้าจะตาย ซึ่งในตอนนั้นผมเองก็ไม่เข้าใจกับสิ่งที่คน ๆ นั้นพูด และเมื่อผมหันกลับมามองในปัจจุบัน ผมก็ได้ค้นพบความจริงกับประโยคนั้น ที่ว่า เวลาผ่านไปเร็วเหลือเกิน เพราะเมื่อผมมองกลับไป ผมเห็นตัวเองได้เจริญชีวิตอย่างรวดเร็ว จนเกือบจะมาถึงครึ่งทางของชีวิตแล้ว เวลาก็ยังเดินต่อไปอย่างไม่หยุด ทั้ง ๆ ที่เมื่อเราเหนื่อยเราก็พัก แต่เวลามันกลับเดินไปเรื่อย ๆ โดยที่มันไม่มีวันหยุด สิ่งนี้ส่งผลกระทบอะไรต่อผม ตัวแปรนี้ทำให้ผมคิดถึงพระวรสารตอนที่พระเยซูคริสตเจ้าทรงตรัสอุปมาเรื่องหญิงโง่กับหญิงฉลาด โดยที่บทสรุปได้บอกไว้อย่างชัดเจนว่า "ท่านจงตื่นเฝ้าระวังเอาไว้เถิด เพราะท่านไม่รู้ว่าวันและเวลาจะมาถึงเมื่อไหร่" ดังนั้น เวลาแต่ละวินาที มันผ่านไปเร็วเหลือเกิน จงเฝ้าระวังและทำตัวให้ดี เพราะว่าเราไม่รู้ว่าเราจะตายเมื่อไหร่ อาแมน